Hoihoi!

Jaa, daar ben ik weer! :) Ik ben inmiddels helemaal in mn eentje aan het reizen.. en ik leef nog! :D

Ik had jullie in m'n vorige blog al een beetje verklapt wat mijn volgende plannen waren: surfen en naar Cairns vliegen. Nou dat heb ik inderdaad gedaan! Ook had ik verteld dat we eigenlijk naar de Blue Mountains wilden gaan, maar dat het weer niet mee zat. :( Maar! Die zondag zijn we alsnog gegaan!

Zondag 24 feb.: Nadat we lekker ontbeten hadden met yoghurt en vers fruit, besloten we dat het weer goed genoeg was om naar de Blue Mountains te gaan. Er was ons wel verteld dat we ons warm aan moesten kleden, omdat het daar meestal veel slechter weer was dan in Sydney. Oja, en we moesten oppassen voor de bloedzuigers.. Dus daar gingen we; lange broek, stevige wandelschoenen, t-shirt en vest mee. Na ruim twee uur in de trein en bus gezeten te hebben, kwamen we in Katoomba -dorpje in de Blue Mountains- aan. We moesten alleen nog een kleine 5 km. over een heuvelachtige weg wandelen naar de 'Three Sisters'. Eenmaal daar, was het schitterend weer! Volop zon, geen regenwolk en geen bloedzuigertje te bekennen.. fijn, daar stonden wij dan dik aangekleed. Maar ik mag natuurlijk niet klagen. ;)
We keken uit over een erg uitgestrekt groen en bergachtig landschap met een aantal rotsformaties, waaronder 'the three sisters'. Dit zijn drie, naast elkaar staande, grote rotsen. Volgens de Aboriginals zijn dit drie zussen die in steen veranderd. De drie zussen zouden namelijk volgens de legende met drie broers uit een andere stam willen trouwen. Maar dit was verboden. De drie broers werden boos en wilden vechten voor de zussen, waardoor er een groot gevecht tussen de verschillende stammen ontstond. Om de drie zussen te beschermen, besloot een soort mannelijke heks uit dezelfde stam ze in rotsen te toveren. Hij zou de zussen weer terug toveren in mensen als de oorlog over was. Maar doordat hij zelf bij deze oorlog omkwam.. zijn de drie zussen dus rotsen gebleven.. Mooi verhaal toch? :)

Vervolgens zijn we nog naar een kleine waterval daar in de buurt gelopen.
's Avonds had ik (zelfs na 2x insmeren met zonnefactor 50) nog een beetje een rode piponeus. :(

Maandag 25 feb.: Na uitgechekt te hebben in het Wake-Up hostel in Sydney werden we opgehaald door een grote bus die ons naar het surfkamp in Seven Mile Beach zou brengen.
Die dag had ik meteen mijn eerste surfles. Het stelde natuurlijk nog niet erg vel voor: eerst de techniek op het strand een beetje oefenen en vervolgens in het water alleen nog op de buik op de surfplank.

Dinsdag 26 en woensdag 27 feb.: Les 2 t/m 5. Deze lessen gingen we ook echt op de surfboards (proberen:P) te staan. Moeilijker dan je denkt, maar gelukkig lukte het wel! Heb natuurlijk ook heel vaak flink zoutwater gehapt... maar... oefening baart kunst: uiteindelijk kon ik het volgens mij wel aardig. Het lukte me in ieder geval wel om erop te staan zonder er meteen weer af te vallen. Dus wat onze surfcoach Jack zei: gewoon heel veel oefenen en dan komt het goed, was waar. Helaas had hij ook gelijk toen hij zei dat niemand het surfkamp geheel onbeschadigd verliet; heb glas in m'n voet gehad, mezelf tot bloedens toe opengekrabt, handen verbrand (maar geen verbrand gezicht! :D) en had nog een aantal andere blauwe plekken. (Mijn EHBO-setje kwam dus al goed van pas, bedankt!:))

Maar het was wel echt heel vet! ;)
Woensdagavond moest ik helaas afscheid nemen van de gezellige groep en ging ik samen met een nieuwe vriendin terug naar Sydney, want donderdagochtend moest ik mijn vlucht nar Cairns halen!

Donderdag 28 feb.: En daar ging ik: voor het eerst echt helemaal alleen.. op naar het vliegveld. Ik nam een shuttlebus (met een zwaar gefrustreerde chauffeur die het hele verkeer zat uit te schelden, haha) naar het vliegveld en kwam eigenlijk te vroeg aan, waardoor mijn vlucht nog niet op het departure bord stond en ik dus meteen in de stress schoot. Ben toen maar naar de informatiebalie gegaan en toen is alles goed gekomen. :)
In het vliegtuig zat ik naast een heel vriendelijk (wat ouder) stel. Zij wonen hier in de buurt van Cairns en waren erg geintresseerd (ik weet dat er twee puntjes op de i moetten, maar volgens mij hebben ze die optie hier niet op het toetsenbord :P) in mijn plannen. Toen ik mijn naam vertelde kreeg ik meteen van alles over 'The Kimberley' (super mooie regio in West-Australie - hier krijg ik ook geen puntjes op de e-) te horen. Ze waren daar geweest en verliefd op het landschap geworden. Ik MOET daar dus heen volgens hun. Dat was ik al van plan, maar na hun foto's gezien te hebben, weet ik het zeker! Daarna vertelde ik dat ik van plan ben om te gaan Wwoof'en (Willing workers on organic farms) en toen kreeg ik zelfs een telefoonnummer van de zus van die vrouw, die daar aan mee doet! Super handig dus!
Vervolgens hebben ze me zelfs een lift naar het centrum gegeven. Ze gaven me nog even een korte rondleiding, waardoor ik zo een hostel had gevonden. Ook kreeg ik hun telefoonnummer, voor als er iets aan de hand was. :)
Na mijn zware backpack in het hostel gedumpt te hebben, ben ik nog even de stad gan verkennen. Gelukkig is het een heel eenvoudig opgezette stad; alle straten lopen paralel aan elkaar. :) Toen ik ergens op een bankje aan de kade ging zitten, kwam er een vrouw genaamd Gaby naast me zitten. We raakten aan de praat en nu heb ik ook van haar nog een Wwoof-adresje gekregen! Erg vriendelijke mensen hier dus! Daarna heeft ze me nog de flying foxes laten zien: Midden in de stad, aan een kruispunt, staan een paar bomen die echt vol met vleermuizen hangen. Ze vertelde me dat ze als het donker begint te werden allemaal uitvliegen en richting zee gaan. En zo ben ik daar even een tijdje gaan zitten en heb ik ze zien wegvliegen.

Vrijdag 1 maart: Het klinkt allemaal erg mooi wat ik tot nu toe gedaan en gezien heb, maar toch had ik deze ochtend even een dip. Ik vroeg me af waar ik in godsnaam aan begonnen was voelde me erg alleen. Maar na een peptalk van mn vriendje ben ik toen dat eerste Wwoof-adresje gaan bellen. (Was een heel gedoe, aangezien ik geen crediet meer op mn Australische telefoon had en de openbare telefoons in die hokjes erg ingewikkeld waren -wat waarschijnlijk gewoon aan mij gelegen had:P-) Maar uiteindelijk lukte het en die zelfde middag kreeg ik al een telefoontje terug en werd me verteld dat ik aankomende maandag van harte welkom ben! :D
Die avond kwam ik twee franse kamergenootjes tegen en zij nodigden me uit om samen met hun eten te koken. Dus dat heb ik natuurlijk met open armen aangenomen. Daarna zijn we 's avond laat nog met een klein groepje even naar de pier gegaan om een drankje te doen. Heb gelukkig ook nog even, zittend op het stoepje voor de MacDonalds (met zo'n beetje de enige gratis WiFi hier), kunnen skypen met Pap en Mam. :)

Zaterdag 2 maart: Ik ben vandaag naar een ander hostel verhuisd, omdat die ietsje goedkoper is, hihi. Heb ook een duiktrip voor morgen gepland! :) Verder heb ik nog in de 'Lagoon' gezwommen. Dat is een zwembad (gewoon met chloorwater) die ze aan de zee gebouwd hebben. Er is hier namelijk geen strand, want je mag toch niet in de zee zwemmen wegens gevaarlijke kwallen en scherpe planten.
Nu ga ik denk ik maar eens wat eten, het is hier half zes 's avonds geweest. (Nu weer 9 uur verschil met NL dus;))

Iedereen weer heel erg bedankt voor het lezen! Ik zal proberen om wekelijks een blog te schrijven, maar kan het helaas niet beloven. Ga mijn best doen in ieder geval!

Heel veel liefs,

Kimberley

P.S.: Iedereen echt heel erg bedankt voor de cadeau's! Ik heb aan alles al veel plezier gehad! (Van de EHBO-set helaas dus ook ;P)